ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΠΑΡΑΓΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ;;;

http://www.youtube.com/watch?v=Ly3-yEpjSTc&feature=player_embedded

Κινδυνεύει η ζωή στις θάλασσες του πλανήτη

Σε κίνδυνο βρίσκονται οι αλυσίδες τροφής στις θάλασσες του πλανήτη, ενώ παράλληλα επιταχύνεται η κλιματική αλλαγή και μειώνεται το οξυγόνο. Αιτία συν τοις άλλοις αποτελεί το γεγονός ότι το θαλάσσιο φυτοπλαγκτόν μειώνεται από το 1950 με μέσο ετήσιο ρυθμό περίπου 1%!

Το δεδομένο αυτό διαπίστωσε για πρώτη φορά μια νέα καναδική επιστημονική μελέτη, που προειδοποιεί ότι, αν αυτή η ανησυχητική τάση συνεχιστεί, θα αποδιοργανώσει τη ζωή στις θάλασσες παγκοσμίως (μειώνοντας κι άλλο τα ψάρια που αλιεύονται για ανθρώπινη κατανάλωση), ενώ παράλληλα θα επιταχύνει την κλιματική αλλαγή, μειώνοντας ταυτόχρονα και το οξυγόνο, που χρειάζεται ο άνθρωπος και τα ζώα.

Το φυτοπλαγκτόν, το οποίο αποτελείται από το σύνολο απειράριθμων μικροσκοπικών οργανισμών που «καταβροχθίζουν» αέρια του θερμοκηπίου και τρέφουν -άμεσα ή έμμεσα- κάθε ζωντανό πλάσμα των ωκεανών, έχει χαθεί περίπου κατά 40% μετά το 1950, σύμφωνα με έρευνα που κράτησε τρία χρόνια.

Οι επιστήμονες γνώριζαν από δορυφορικές εικόνες ότι το φυτοπλαγκτόν στα ανώτερα στρώματα των θαλασσών μειώνεται εδώ και 30 χρόνια, με συνέπεια την μείωση της συγκέντρωσης χλωροφύλλης, της πράσινης ουσίας η οποία βοηθά το φυτοπλαγκτόν να φωτοσυνθέτει, δηλαδή να απορροφά διοξείδιο και να απελευθερώνει οξυγόνο (περίπου το μισό αυτού που αναπνέουμε).

Ο συντάκτης της έκθεσης Ντάνιελ Μπόις του Πανεπιστημίου Νταλχούζι, που βρίσκεται στη Νέα Σκωτία, τονίζει ότι όσο και αν δεν το κατανοούμε, η μείωση αυτών των μικροοργανισμών επηρεάζει την καθημερινή μας ζωή. Μεγάλο μέρος του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα παρήχθη από φυτοπλαγκτόν πριν από δύο δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ βοηθάει ώστε να διατηρούνται χαμηλότερες οι θερμοκρασίες στον πλανήτη.

Πηγές: Ναυτεμπορική, Καθημερινή

http://www.biozo.gr/node/321

ΠΡΕΒΕΖΑ: Εκδήλωση για εναλλακτικές μορφές τουρισμού

Οι δυνατότητες οικονομικής ενίσχυσης επιχειρήσεων που επενδύουν ή πρόκειται να επενδύσουν σε εναλλακτικές μορφές τουρισμού, θα παρουσιαστούν σήμερα Παρασκευή 4 Νοεμβρίου στις 7:30 το απόγευμα, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Πρέβεζας.Η εκδήλωση διοργανώνεται από την διαχειριστική Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, το Επιμελητήριο Πρέβεζας και τον ΕΦΕΠΑΕ (Ενδιάμεσος Φορέας Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα – Επιχειρηματικότητα». Η παρουσίαση θα γίνει από την Υπεύθυνη του Προγράμματος για τον «εναλλακτικό τουρισμό» » κ. Ιφιγένεια Τσούκα.

http://epirusgate.blogspot.com/2011/11/blog-post_6424.html

Κοινωνική αλληλεγγύη: Ιδέες για να ζούμε καλύτερα!

Όταν η οικονομία της Αργεντινής κατέρρευσε, τον Δεκέμβριο του 2001, και αφού πέρασε το πρώτο «εμπόλεμο» διάστημα και καθιερώθηκε το σύστημα Corralito, κατά το οποίο όποιος είχε χρήματα στον τραπεζικό του λογαριασμό μπορούσε να βγάλει μόνο έως 250 πέσος τον μήνα, δύο φίλοι, ο ψυχολόγος Ρούμπεν Ραβέρα και ο οικολόγος Οράσιο Κόβας, εφάρμοσαν την ιδέα της ανταλλακτικής οικονομίας (“trueque”). Για όσους δεν έχουν ακουστά, πρόκειται για μεγάλες αγορές όπου ο καθένας πήγαινε να ανταλλάξει ό,τι πίστευε ότι μπορεί να χρειάζεται κάποιος άλλος (φαγητά, ρούχα, ακόμα και υπηρεσίες νομικές ή εκπαιδευτικές). Αντάλλασσε όμως όχι με είδος αλλά με κουπόνια (τα creditos) και ανάλογα με τα creditos που έπαιρνε γι΄αυτό που πωλούσε μπορούσε στην συνέχεια να αγοράζει ό,τι χρειαζόταν.

Η ιδέα αυτή, η οποία επεκτάθηκε σε κάθε γειτονιά της Αργεντινής, μπορεί να μην «έσωσε» την χώρα, αλλά σίγουρα βοήθησε τους πολίτες για μεγάλο χρονικό διάστημα να επιβιώσουν χωρίς χρήματα –μέχρι, βέβαια, τη στιγμή που άρχισαν να κυκλοφορούν εκατομμύρια παραχαραγμένα creditos και το σύστημα κατέρρευσε. Δέκα χρόνια μετά σχεδόν όλη η Ευρώπη αντιμετωπίζει μία παρόμοια λίγο-πολύ κατάσταση, για την οποία όλοι απευχόμασε τα χειρότερα, και η οποία, όπως αυτοί που μας οδήγησαν εδώ λένε, θα διαρκέσει τουλάχιστον άλλα δέκα χρόνια. Μοναδικός τρόπος να αντιμετωπίσουμε την κρίση αποτελεσματικότερα, σε κοινωνικό επίπεδο, δείχνουν να είναι κάποιες, νέες ή παλιές, πρακτικές αλληλεγγύης. Δεν είναι δύσκολο, αρκεί να σκεφτούμε πώς θα μπορούσαν, όλα αυτά που κάνουμε καθημερινά, να κάνουν καλύτερη την ζωή των άλλων (και αντίστροφα). Ή, με απλά λόγια, να σκεφτούμε πώς θα μπορούσαμε, μέσα από τον γολγοθά που διανύουμε, να γίνουμε λίγο καλύτεροι άνθρωποι:

1. Ένας -επιχειρηματίας- για όλους: Ξεκινώντας από τον κάθε έναν ξεχωριστά, σημαντικό είναι να κρίνει ο κάθε ένας πώς μπορεί να βοηθήσει άτομα που το έχουν ανάγκη. Π.χ. ένα εστιατόριο, ένας φούρνος, ένα ζαχαροπλαστείο που πετάει φαγητά στο τέλος της ημέρας θα μπορούσε να τα δίνει σε οργανισμούς αστέγων ή σε ορφανοτροφεία. Το ίδιο θα μπορούσαν να κάνουν και τα σούπερ μάρκετ. Καταστήματα με ρούχα και παπούτσια θα μπορούσαν αντιστοίχως να δίνουν τα παλιά τους μοντέλα που δεν πουλάνε πια κ.ο.κ.
Ακόμα, επιχειρήσεις που προσφέρουν υπηρεσίες θα μπορούσαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Jon Bon Jovi, ο οποίος άνοιξε πρόσφατα στο New Jersey εστιατόριο «πλήρωσε-ό,τι-μπορείς», ονόματι Soul Kitchen, και να καθιερώσουν ημέρες πολύ χαμηλών τιμών κατά τις οποίες θα δέχονται κοινωνικά ασθενείς ομάδες, π.χ. ανέργους ή πολύτεκνους.

2. Εσείς πετάτε φαγητό; Πόσες φορές έχετε βρεθεί έξω για φαγητό και στο τέλος του γεύματος έχουν περισσέψει σχεδόν… τα πάντα. Και πόσες φορές φεύγοντας από την ταβέρνα ή το εστιατόριο δεν έχετε λυπηθεί που τόσο φαγητό θα πάει στα σκουπίδια, ενώ στο παρκάκι λίγα μέτρα παρακάτω κοιμούνται άστεγοι; Την επόμενη φορά, σκεφτείτε το λίγο νωρίτερα, πάρτε μαζί αυτό το φαγητό και δώστε το σε κάποιον άστεγο που θα βρεθεί στον δρόμο σας (πλέον έχουν πολλαπλασιαστεί). Αν, πάλι, δεν βρείτε, κάποιον κρατήστε το εσείς για να το φάτε την επόμενη –δεν είναι ντροπή.

3. Ανταλλάξτε ό,τι δεν χρειάζεστε: Η ανταλλαγή ρούχων είναι μία πρακτική που εφαρμόζεται καιρό τώρα σε διάφορα σημεία της χώρας (σε γειτονιές, σε πολυχώρους –βλ. Six Dogs, σε σχολεία), ενώ συχνά παίρνει διαστάσεις ψυχαγωγικού event. Μην την υποτιμάτε: Αφενός μπορείτε να ξεφορτωθείτε ό,τι δεν θέλετε πια, αφετέρου να βρείτε κάτι άλλο που θα φορούσατε ευχαρίστως και, εν συνεχεία, η τακτική μπορεί να επεκταθεί και σε άλλα είδη, όπως οικιακές συσκευές, μικροέπιπλα ή…

4. Βιβλία: Έχετε σίγουρα ακούσει για το book crossing, την ομάδα στην οποία γράφεσαι, καταχωρείς έπειτα το βιβλίο που θα ήθελες να χαρίσεις σε οποιονδήποτε και το αφήνεις σε κάποιον δημόσιο χώρο (ή το δίνεις σε κάποιον φιλανθρωπικό οργανισμό ή second hand βιβλιοπωλείο). Με τον ίδιο τρόπο μπορείτε να αποκτήσετε και εσείς κάποιο από τα αμέτρητα βιβλία που χαρίζονται καθημερινά.

5. Κάντε δώρα με σκοπό: Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και θα πρέπει να αγοράσετε δωράκια για τους αγαπημένους σας. Πριν σπεύσετε στα συμβατικά καταστήματα κάντε μια βόλτα στα e-shops των φιλανθρωπικών οργανισμών και ιδρυμάτων. Τα χρήματά σας σίγουρα θα πιάσουν τόπο καλύτερα εκεί.

6. Carpooling: Πολλοί από εμάς διασχίζουμε καθημερινά, την ίδια λίγο-πολύ ώρα, με το αυτοκίνητο μικρές ή μεγάλες αποστάσεις για να βρεθούμε στην δουλειά. Τις ίδιες, ή παρόμοιες, διαδρομές στις ίδιες ώρες μπορεί να ακολουθούν και αμέτρητοι συμπολίτες μας. Γιατί να μην μειώσουμε τα έξοδά μας, την κίνηση στους δρόμους και την ατμοσφαιρική ρύπανση χρησιμοποιώντας -δύο, τρία ή τέσσερα άτομα- ένα αυτοκίνητο; Η ιδέα ακούει στο όνομα carpooling, μετρά σχεδόν πέντε χρόνια που πραγματοποιείται στην Ελλάδα και απαριθμεί πλέον χιλιάδες μέλη.

7. Γίνε εθελοντής: Είτε δίνοντας αίμα, είτε συμμετέχοντας σε δράσεις για την διαχείριση κρίσεων και κοινωνικών αναγκών, είτε συμμετέχοντας σε ομάδες. Επιπλέον, όλα τα φιλανθρωπικά ιδρύματα και οι οικολογικές οργανώσεις χρειάζονται επιπλέον χέρια –απευθυνθείτε εκεί που θεωρείτε ότι μπορείτε να προσφέρετε περισσότερα.

8. Σκεφτείτε τους μετανάστες: Αν εμείς αντιμετωπίζουμε σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, εκείνοι δεν έχουν κυριολεκτικά να φάνε. Αφήστε τις εθνικιστικές αντιλήψεις του τύπου «να γυρίσουν πίσω στην χώρα τους –επιβαρύνουν την εθνική οικονομία» και σκεφτείτε πιο μεγαλόκαρδα αφήνοντάς τους μια στο τόσο να σας καθαρίσουν το παρμπρίζ ή αγοράζοντας ένα πακέτο χαρτομάντηλα. Καλώς ή κακώς αυτοί οι άνθρωποι είναι εδώ. Ζουν δίπλα μας και αν δεν φάνε θα πεθάνουν.

Έλενα Μπούλια

http://thesprotiapress.wordpress.com/2011/11/02/%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CF%8D%CE%B7-%CE%B9%CE%B4%CE%AD%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%B6%CE%BF%CF%8D/

Δημοψήφισμα ή πολιτική με άλλους πολιτικούς;

Τώρα που η οργή του κόσμου φτάνει στο ζενίθ και οι πολιτικοί δεν μπορούν πια να κυκλοφορήσουν δημόσια, γιατί ρισκάρουν το λυντσάρισμα.
Τώρα που η Κυβέρνηση έφερε την Χώρα στη χρεοκοπία χωρίς καμία επικύρωση του κυρίαρχου λαού ούτε για να μπούμε στην Ευρωζώνη ούτε για το μνημόνιο και το ΔΝΤ.
ΤΩΡΑ ζητάνε δημοψήφισμα για.... το πακέτο "διάσωσης"

Παρακολουθούμε, έκπληκτοι, ένα θέαμα βαθιάς πολιτικής ανεντιμότητας.
Μια κίνηση ματ του Παπανδρέου που τείνει να βγάλει από τις πλάτες των κυβερνώντων την ευθύνη για την Ελληνική καταστροφή, εκβιάζοντας θρασύτατα τον Ελληνικό λαό, για να σώσουν τους εαυτούς τους από τις όποιες συνέπειες.

Αν επικυρώσουμε την Δανειακή Σύμβαση θα έχουμε δεχτεί την μιζέρια που τα μέτρα μας επιβάλλουν και δεν θα έχουμε πια το δικαίωμα να αντιστεκόμαστε. Αν δεν το δεχτούμε, φεύγουμε από την Ευρωζώνη και πρέπει να αντιμετωπίσουμε μόνοι μας την κατάσταση.

Είναι αισχρό! Δεν πρέπει να τους αφήσουμε!
Πρέπει Κυβέρνηση και όλοι οι βουλευτές να φύγουνε. Δεν έχουνε την εμπιστοσύνη μας και θα πρέπει επιτέλους να πάψουμε να τους ψηφίζουμε.

Όχι με αποχή αλλά με μαζική συμμετοχή, με την δημιουργία ενός πατριωτικού, ανεξάρτητου ψηφοδελτίου, επιλεγμένου δημοκρατικά από την βάση, που θα προχωρήσει σε λογιστικό έλεγχο του χρέους, θα πάρει πίσω κλεμμένα και χρωστούμενα και θα προστατέψει τον δημόσιο πλούτο και τις κατακτήσεις των εργαζομένων.

Χρειάζεται να αφήσουμε πίσω μας την βολή μας και την ηττοπάθεια και να το πάρουμε πατριωτικά.
Αν δεν μπορούμε...θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Εάν όχι τώρα, πότε; Εάν όχι εμείς, ποιοι;

"Ενα νέο ΕΑΜ είναι σήμερα ώριμο τέκνο της ανάγκης"

της Σοφίας Σακοράφα

Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος παρήγαγε την καταστροφή που είχε ανάγκη το σύστημα, ώστε να τη μετατρέψει σε ευκαιρία, προκειμένου να βγει από την κρίση του μεσοπολέμου. Το γεγονός ότι σήμερα συγκροτεί ένα παρόμοιο σκηνικό καταστροφής και ανθρωποθυσιών, αυτή τη φορά μέσω ενός αδυσώπητου οικονομικού πολέμου, νομίζω ότι ελάχιστοι το αρνούνται. Αυτή η αναλογία των ιστορικών και των πολιτικών στιγμών, οδηγεί πολύ κόσμο στη σκέψη ΄΄ εάν όχι τώρα, πότε;΄΄
Εάν σήμερα που ο λαός εξοντώνεται, η εθνική ανεξαρτησία γκρεμίζεται, η δημοκρατία εκτρέπεται, δεν καταφέρουμε να αντισταθούμε συγκροτώντας ένα Μέτωπο πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, τότε πότε θα γίνει αυτό;
Εκτιμώ ότι οι περισσότεροι συμφωνούν ότι η ιστορική συγκυρία είναι επιτακτικά ώριμη για τη συγκρότηση ενός μετώπου, ενός νέου ΕΑΜ.
Λέω οι περισσότεροι γιατί υπάρχουν δυνάμεις, οι οποίες μπλοκάρουν αυτή την αναγκαιότητα θέτοντας ως προκείμενο, το επικείμενο.
Θέτοντας λοιπόν, ως τροχοπέδη για την έναρξη έστω ενός διαλόγου, το φορτισμένο ερώτημα ΄΄Μέτωπο ρήξης ή ενσωμάτωσης;΄΄, δημιουργούν, κατά την άποψή μου, εμπόδια τεχνητά, για να μην πω μεταφυσικά.
Το ζήτημα της ρήξης ή της ενσωμάτωσης είναι αναπόσπαστο με τον πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων. Είναι ιστορικό δεδομένο ότι το ίδιο το κίνημα θέτει συγκεκριμένα ζητήματα γύρω από τα οποία αναπτύσσονται πολιτικές απαντήσεις και πολιτικές επιλογές που βασίζονται σε ένα συγκεκριμένο συσχετισμό δυνάμεων αλλά και δημιουργούν νέους συσχετισμούς.

Εκ των ιδρυτών του ΕΑΜ υπήρξε ο Ηλίας Τσιριμώκος. Σκεφτείτε το μέγεθος της καταστροφής, εάν κάποιοι φοβούμενοι την προδιαγεγραμμένη ενσωμάτωση του Τσιριμώκου – ενσωμάτωση έως προσήλωσης στα ανάκτορα το 1965 – δεν ίδρυαν το ΕΑΜ.

Ή ακόμη χειρότερα σκεφτείτε το μέγεθος της τραγωδίας εάν κάποιοι φοβούμενοι μήπως ο ΄΄ ενσωματωμένος΄΄ Τσιριμώκος, οδηγήσει και το ΕΑΜ σε ενσωμάτωση, δεν ίδρυαν το ΕΑΜ.

Το ΕΑΜ που ριζοσπαστικοποίησε συνειδήσεις, που δημιούργησε ένα πρωτόγνωρο για την Ευρώπη αριστερό συσχετισμό δυνάμεων, το ΕΑΜ που σήμερα αποτελεί ΄΄ ώριμο τέκνο της ανάγκης΄΄, δεν εκβιάζει εκ των προτέρων απαντήσεις, αλλά είχε και εν δυνάμει πρέπει να αποκτήσει τη δύναμη, την ασφάλεια και την ωριμότητα να παράγει απαντήσεις, να παράγει εξελίξεις.

Μια δεύτερη σκέψη που γεννιέται ακριβώς λόγω της αναλογίας των ιστορικών στιγμών είναι εάν όχι εμείς, τότε ποιοι;
Στο εμείς θα έπρεπε να απαντήσουν, κατά την άποψή μου, όλοι. Η κομμουνιστική, η ριζοσπαστική, η εξωκοινοβουλευτική, η σοσιαλιστική αριστερά, οι δυνάμεις της οικολογίας.

Προερχόμενη από το χώρο της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, από το ΠΑΣΟΚ, θα ήθελα να αναρωτηθώ μαζί με τους συντρόφους μου : εάν όχι εμείς, τότε ποιοί;

Οι ιστορικοί συνεχιστές της εθνικής αντίστασης, του 114, του Πολυτεχνείου, της μεγάλης ανατροπής που συντελέστηκε πριν ακριβώς από 30 χρόνια, είμαστε κι εμείς.

Και όταν λέω συνεχιστές, δεν εννοώ μόνον το μεγαλειώδες χρέος απέναντι στην ιστορία, εννοώ κυρίως το επιβεβλημένο χρέος απέναντι στο παρόν.

Σήμερα, είναι η μεγάλη στιγμή που περιμένει και θα έπρεπε να προετοιμάζει ένας σοσιαλιστής. Η παγκόσμια οικονομική κρίση είναι κρίση του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και δεν αποτελεί απλώς μια προσωρινή εκτροπή, μια δυσμενή συγκυρία, αλλά είναι η γενικευμένη χρεωκοπία του νεοφιλελευθερισμού και των νεοφιλελευθέρων.

Εμείς, ως σοσιαλιστές, έχουμε μια άλλη φιλοσοφία. Θεωρούμε ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ αποτελεί ιστορική αναγκαιότητα αλλά και ώριμη κοινωνική δυνατότητα, ένας ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός.

Η απάντηση λοιπόν στα δύο παραπάνω ερωτήματα είναι : Τώρα! Εμείς!
Αυτό το ΄΄εμείς΄΄ όμως πάντα πληγώνει. Εμείς, εσείς, αυτοί. Οι άλλοι.

Παθογένεια της αριστεράς. Παθογένεια όμως και των σοσιαλιστικών δυνάμεων. Είναι απορίας άξιο για τους συντρόφους από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, σήμερα να εγκλωβίζονται και να μην κάνουν το απαραίτητο παραπέρα βήμα, όταν παλιότερα είδαμε στα ψηφοδέλτιά μας τον Μάνο και τον Ανδριανόπουλο, όταν είδαμε τη Δαμανάκη και τον Ανδρουλάκη, εις το όνομα μιας εκατέρωθεν διεύρυνσης.

Μια ερμηνεία είναι η κουλτούρα του ηγεμονισμού. Η αλήθεια είναι ότι σε ένα μεγάλο κόμμα υιοθετείς συνήθως στάσεις αφομοίωσης αυτών που έρχονται σε σένα, παρά φυγόκεντρες.

Μια επίσης σοβαρή πολιτική ερμηνεία είναι η στάση της αριστεράς το 1989. Είναι αλήθεια ότι η αριστερά τότε, γινόμενη το λοιμοκαθαρτήριο του συστήματος, παρέα με τους σκοτεινότερους πυλώνες του, το Μητσοτάκη, διέρρηξε σοβαρά τη σχέση της με την ιστορία της, με τον εαυτό της, με κάθε δημοκράτη που έχει ακατάλυτες διαχωριστικές γραμμές.

Σήμερα όμως μιλάμε για πόλεμο.
Ηγεμονισμοί, ελιτισμοί, εμμονές με τα σύμβολα και ιδεοληψίες δεν χωρούν.
Σήμερα μιλάμε για ανθρώπινη καταστροφή.

Τα λάθη της ιστορίας δεν ξεπερνιούνται, βρίσκονται πάντα χαραγμένα στην ιστορική συνείδηση του καθενός και στη συλλογική πολιτική μας συνείδηση, ώστε να αποτρέπουν από νέα λάθη, αλλά και να προτρέπουν σε νέους αγώνες.

Να φωτίζουν τους νέους αγώνες ΜΑΣ. Σαν εκείνο το δικό ΜΑΣ τραγούδι : EAM τρία γράμματα μόνο φωτίζουν…

Ελευθεροτυπία,

Κυριακή 23 Οκτωβρίου

Ο δολοφόνος, το Roundup!

Μας μεταλλάσσουν με τα ζιζανιοκτόνα!

Απόκρυψη της επικινδυνότητας του Roundup από τις κρατικές και κοινοτικές υπηρεσίες, παρ’ όλες τις σοβαρές ενδείξεις!

Η Monsanto, γνωστή σαν ο δολοφόνος της φύσης του Βιετνάμ και αρχηγός των μεταλλαγμένων, εφεύρε και το Roundup, που σκοτώνει τα «παράσιτα» και όχι τα καλά φυτά! Δηλαδή σκοτώνει την βιοποικιλότητα της φύσης! Επειδή όμως όλα αυτά είναι αισχρή προπαγάνδα των εταιρειών βιοτεχνολογίας και στην πράξη ο δολοφόνος το Roundup σκοτώνει σε μεγαλύτερες ποσότητες ΟΛΑ τα φυτά, τα ζώα και τους ανθρώπους! Δείτε τις ανακοινώσεις των επιστημόνων στην συνέχεια:

Νέες αναφορές και αναλύσεις δείχνουν και πάλι ότι το κύριο συστατικό του ζιζανιοκτόνου Roundup της Monsanto συνδέεται με την πρόκληση καρκίνου, γενετικών ανωμαλιών και της νόσου του Πάρκινσον ενώ ενδείξεις για την επικινδυνότητα του υπήρχαν από την δεκαετία του '80 οι οποίες είχαν εσκεμμένα αγνοηθεί. Το Roundup και η ενεργή του ουσία glyphosate, χρησιμοποιείται ήδη ευρέως στη γεωργία, την κηπουρική και σε δημόσιους χώρους ενώ δείχνει να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Ένα από τα κύρια συστατικά του Roundup, καθώς επίσης και διάφορων άλλων ζιζανιοκτόνων, είναι μια χημική ουσία γνωστή ως glyphosate. Μια πρόσφατη ανασκόπηση της ακαδημαϊκής έρευνας κατέδειξε ότι η έκθεση στην ουσία μπορεί να προκαλέσει μια σειρά σοβαρών ασθενειών όπως καρκίνο, ορμονικές διαταραχές, γενετικές ανωμαλίες και νευρολογικές ασθένειες όπως η νόσος του Πάρκινσον. Το συστατικό glyphosate έχει αποδειχθεί βλαβερό για την άγρια πανίδα και τον υδροφόρο ορίζοντα, όταν εξαπλώνεται μέσω του εδάφους ή των υδάτων απορροής.

Γνώριζαν αλλά απέκρυπταν..

Σύμφωνα με πρόσφατα άρθρα η βιομηχανία φυτοφαρμάκων και οι ρυθμιστικές αρχές έχουν κατηγορηθεί επανειλημμένα παραπλανήσει το κοινό με ισχυρισμούς ότι το glyphosate είναι ασφαλές. Στην πραγματικότητα, οι ακαδημαϊκές μελέτες – μια εκ των οποίων είχε πραγματοποιηθεί από την ίδια την Monsanto, έδειχναν ήδη από τη δεκαετία του 1980 ότι το glyphosate προκαλεί γενετικές ανωμαλίες σε πειραματόζωα.

Παρόλα τα ακόμη πιο πρόσφατα στοιχεία των κινδύνων για την υγεία, συμπεριλαμβανομένων εκθέσεων για την κλιμάκωση των επιπέδων των γενετικών ανωμαλιών και καρκίνου σε περιοχές της Νότιας Αμερικής, όπου το glyphosate χρησιμοποιείται ευρέως πάνω σε καλλιέργειες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ακολούθησε τις ΗΠΑ και άλλες χώρες στην έγκριση της χρήσης της συγκεκριμένης χημικής ουσίας ως ζιζανιοκτόνο. Το κράτος-μέλος που λειτούργησε ως εισηγητής της πρότασης και ως σύνδεσμος μεταξύ της βιομηχανίας και της επιτροπής ήταν η Γερμανία, η οποία ουσιαστικά έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ελαχιστοποίηση της προβολής των προβλημάτων του glyphosate και επωμίζεται σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την εισαγωγή του στην αγορά φυτοφαρμάκων.

Συγκεκριμένα, τα γεγονότα έχουν ως εξής:

• Η βιομηχανία (συμπεριλαμβανομένης της Monsanto) γνώριζε ήδη από τη δεκαετία του 1980 και από δικές της μελέτες ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες σε πειραματόζωα σε υψηλές δόσεις.
• Η βιομηχανία γνώριζε από το 1993 ότι τα αποτελέσματα αυτά εμφανίζονται επίσης και σε χαμηλότερες δόσεις.
• Η γερμανική κυβέρνηση γνώριζε τουλάχιστον από το 1998 ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες.
• Η ομάδα εμπειρογνωμόνων αναθεώρησης της Κομισιόν γνώριζαν από το1999 ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες.
• Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνώριζε από το 2002 ότι το glyphosate προκαλεί δυσπλασίες. Αυτή ήταν η χρονιά που υπογράφτηκε η τρέχουσα έγκριση του glyphosate.

Η αντίσταση (των ζιζανίων) εξαπλώνεται

Εκτός από τις δυνατότητες της ανθρώπινης υγείας και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από τη χρήση του προϊόντος glyphosate, παρουσιάζει επίσης απειλές για την αυξανόμενη ανθεκτικότητα των ζιζανίων στα ζιζανιοκτόνα. Αυτό έγινε ακόμη πιο έντονο ιδιαίτερα με την εξάπλωση των μεταλλαγμένων (γ.τ.) καλλιεργειών, όπου τα φυτά τροποποιούνται για να είναι ανθεκτικά στο glyphosate (Roundup Ready φυτά), επιτρέποντας τους αγρότες να κάνουν βαριά χρήση του τοξικού ζιζανιοκτόνου χωρίς να επηρεάζονται οι καλλιέργειες.

Σύμφωνα με αναφορές, η ανθεκτικότητα στο glyphosate έχει ήδη επιβεβαιωθεί σε περισσότερα από 20 είδη ζιζανίων, με πάνω από 100 στελέχη που έχουν εντοπιστεί να είναι ανθεκτικά, καλύπτοντας μια έκταση περίπου 60 εκατομμυρίων στρεμμάτων, κυρίως στην Αργεντινή, τη Βραζιλία και τις ΗΠΑ. Υπό αυτές τις συνθήκες, υπάρχουν έντονες ανησυχίες και ότι η Monsanto και άλλες εταιρείες χημικών θα δρομολογήσουν την χρήση ακόμη πιο τοξικών χημικών ουσιών για την καταπολέμηση της ανθεκτικότητας δημιουργώντας μια “κούρσα χημικού πολεμικού εξοπλισμού”.

Πηγή: BiotechWatch.gr

ΚΡΙΜΑ... - Μίκης Θεοδωράκης

Όταν στα 1973 έγραφα ένα άρθρο με τίτλο «Το κόμμα και η ιδεολογία. Κίνημα μαζών: πολιτική επανάσταση - σοσιαλιστική αλλαγή» (Το Χρέος, τόμος Β΄, σελ. 761), δεν φανταζόμουν ότι μετά από τέσσερις σχεδόν δεκαετίες, η κατάσταση στο ελληνικό μαζικό προοδευτικό κίνημα θα ήταν ίδια. Θα πρέπει μόνο να αντικαταστήσουμε τη λέξη «Δικτατορία» με τη λέξη «Τρόικα».

Έτσι και τότε, αν και σαν Αριστερά μπήκαμε πρώτοι στην Αντίσταση, γεγονός που διάνοιγε για τον τόπο ιστορικές αλλαγές αναδεικνύοντας το οργανωμένο Πολιτικό Κίνημα της Προόδου σε κύρια δύναμη στη μεταχουντική Ελλάδα, καταλήξαμε να γίνουμε τελευταίος τροχός της αμάξης. Έτσι και τώρα, που με τη δημιουργία της Σπίθας υπήρξαμε ξανά οι πρώτοι που δείξαμε στο λαό μας το τι σημαίνει ξένη εξάρτηση με τα Μνημόνια και τις Τρόικες, γεγονός που έβγαλε το λαό στους δρόμους και στις πλατείες, κινδυνεύουμε και πάλι να καταντήσουμε ουραγοί χάνοντας ακόμα μια ιστορική ευκαιρία.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί στα δύο κόμματα της Αριστεράς, στο ΚΚΕ και στον ΣΥΡΙΖΑ το δικαίωμα να πιστεύουν ότι μπορεί να γίνει το καθένα ξεχωριστά πόλος συσπείρωσης των αγανακτισμένων Ελλήνων. Με το βλέμμα στις εκλογές ελπίζουν ότι θα βελτιώσουν τα ποσοστά τους. Γεγονός απόλυτα φυσιολογικό.

Το ερώτημα όμως που μπαίνει είναι με ποιο αποτέλεσμα ως προς την οριστική μας απαλλαγή από την ξένη εξάρτηση και επομένως την κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και την επιβολή της Λαϊκής Κυριαρχίας δηλαδή των δύο βασικών στόχων που θα εξασφαλίσουν την ελευθερία του λαού και της χώρας.

Πώς θα μπορέσουν να αναμετρηθούν με το ισχύον Σύστημα Εξουσίας έχοντας το καθένα ξεχωριστά ακόμα-ακόμα και 20% των ψήφων; Και σε τι θα βοηθήσει η αυξημένη τους παρουσία μέσα σε μια Βουλή και ένα Σύστημα που θα κυριαρχείται από μια εξουσία υποδουλωμένη, όπως γίνεται σήμερα, σε ξένες δυνάμεις;

Πιστεύουν ότι έτσι θα ρίξουν την Τρόικα, θα μας απαλλάξουν από την μέγγενη των δανείων και των τόκων, ότι θα αποκαταστήσουν την εθνική μας ακεραιότητα και ότι τέλος θα απαλλάξουν τον ελληνικό λαό από την σκληρή εκμετάλλευση που τον καταδικάζει σε εξαθλίωση και φτώχεια;

Το πιο πιθανό είναι ότι εκείνοι θα στηλιτεύουν με λόγια μέσα στη Βουλή την όποια κυβέρνηση, ενώ αυτή θα εξακολουθήσει να πειθαρχεί στους ξένους και να μας οδηγεί όλο και πιο βαθειά όχι απλώς με λόγια αλλά με έργα έχοντας απέναντί της ένα λαό διασπασμένο και γι' αυτό ουσιαστικά εξουδετερωμένο.

Επομένως η νέα ιστορική ευκαιρία που παρουσιάζεαι σήμερα μπροστά μας, έχει ένα όνομα: «Ενωμένος Λαός».

Ένας λαός ενημερωμένος και αποφασισμένος έχοντας ως όπλο ένα κοινό πρόγραμμα στόχων που να φτάνουν και να ξεπερνούν την Κυβερνητική Εξουσία, δηλαδή με σχέδιο ξεκάθαρο και ρεαλιστικό για το τι θα γίνει μετά την κατάκτηση της εξουσίας, το νέο Σύνταγμα, τις νέες κοινωνικές σχέσεις και τον νέο διεθνή μας προσανατολισμό. Δηλαδή τα επιτεύγματα που εξασφαλίζουν μόνο η κατάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας και της παλλαϊκής εξουσίας που δεν κατακτώνται μόνο με ποσοτικές αυξήσεις της εκλογικής δύναμης αλλά με την ποιότητα αγώνων και συγκρούσεων, που κρίνονται από το εύρος της δύναμης των αντιπάλων. Και στην περίπτωσή μας γνωρίζουμε καλά τις ντόπιες και διεθνείς δυνάμεις με τις οποίες είμαστε υποχρεωμένοι να συγκρουστούμε.

Πού θα στηριχτούμε λοιπόν για να νικήσουμε; Το μοναδικό όπλο είναι ο ενωμένος Λαός κι εμείς ασχολούμαστε αποκλειστικά και μόνο με το κομματικό μας συμφέρον αδιαφορώντας αν με τον τρόπο αυτό γινόμαστε εξ αντικειμένου οι καλλίτεροι φίλοι και συνεργοί των εξουσιαστών μας, με αποτέλεσμα να καταντήσουμε να δεχόμαστε τα συγχαρητήρια και τις ευχαριστίες τους για το θεάρεστο έργο μας, τη διάσπαση του μετώπου του λαού. Κρίμα...

Αθήνα, 21.10.2011

Μίκης Θεοδωράκης

Η λαϊκή συνέλευση ως εργαλείο της τοπικής αυτοδιοίκησης

Μετά την εφαρμογή του “Καλλικράτη” και την οικονομική κρίση διαρκείας που παρέσυρε την Ελλάδα, η τοπική αυτοδιοίκηση κάθε μορφής είναι αναγκαίο να στραφεί στα πλαίσια της άμεσης δημοκρατίας ή δημοκρατίας βάσης, με συντονισμένη δράση στις τοπικές κοινωνίες – πέρα από την υπάρχουσα εκλεγμένη αιρετή διοίκηση της, μέσα από τα Περιφερειακά ή Δημοτικά Συμβούλια.

Η αιρετή διοίκηση και το Περιφερειακό ή Δημοτικό Συμβούλιο είναι ένα σημαντικό θεσμικό όργανο, κομμάτι της τοπικής κοινωνίας. Αλλά το άνοιγμα σε κάτι παραπάνω, όπως η λαϊκή συνέλευση, δίνει ελπίδα για περισσότερες και πραγματικές λύσεις στα αυξημένα προβλήματα που βιώνουμε σε τοπικό επίπεδο. Πολλά προβλήματα είναι σε εξέλιξη και οι εκλεγμένοι ή δεν τα βλέπουν όταν πρέπει ή τα βλέπουν μέσα από τη δική τους προσέγγιση και παιδεία. Αλλά αυτό δεν φτάνει στις εποχές που ζούμε. Τα συνοικιακά συμβούλια που λειτούργησαν στο παρελθόν ίσως ήταν η πρώτη σοβαρή κίνηση για μια καλύτερη, αντιπροσωπευτικότερη, εικόνα κάθε δημοτικού διαμερίσματος. Αλλά και πάλι υπήρχαν ελλείψεις, συν το μειονέκτημα του “κομματικού πλαγιάσματος” για άλλους λόγους πέρα από τους σκοπούς που δημιουργήθηκαν… Μια λαϊκή συνέλευση κάθε 15ημέρες σε κάθε δημοτικό διαμέρισμα (πρώην χωριά τα περισσότερα) κρίνεται αναγκαία, εφόσον γίνει σωστά, με προγραμματισμό και την αντιπροσωπευτική παρουσία όλων των περιφερειακών ή δημοτικών παρατάξεων. Τόσο η περιφέρεια όσο και οι δήμοι, έχουν ανάγκη μιας πραγματικής εικόνας των προβλημάτων και λύσεων που προτείνει η ίδια η τοπική κοινωνία. Στο χέρι τους είναι να το κάνουν.

Γιάννης Βέλλης

http://thesprotiapress.wordpress.com

Νέο επεισόδιο εχτές στην κόντρα Πέρδικας–ΔΕΠΑ για των αγωγό φυσικού αερίου - έδιωξαν συνεργείο της ΔΕΠΑ

Χθες,κάτοικοι της Πέρδικας Θεσπρωτίας για ακόμη μια φορά, εξεδίωξαν συνεργείο της ΔΕΠΑ (Γεωτρύπανο) το οποίο εκτελούσε - ακόμη και νυχτερινές ώρες- εργασίες γεωλογικών ερευνών παράνομα, κρυφά χωρίς τις απαιτούμενες άδειες καμίας αρχής... αγνοώντας τις πρόσφατες αποφάσεις της Δημοτικής Κοινότητας Πέρδικας καθως και του δημοτικού συμβουλίου Ηγουμενίτσας σύμφωνα με τις οποίες, δεν αποδέχονται εγκαταστάσεις εργοστασίου συμπίεσης και διέλευσης αγωγών φυσικου αεριου εντός των διοικητικών ορίων της Δ.Κ. Πέρδικας καθώς και της ευρύτερης τουριστικής ζώνης Περδικας, Συβοτων και Παργας.

Σε ανακοίνωση της, η δημοτική κοινότητα Πέρδικας μεταξύ άλλων αναφέρει:
"Καταγγέλουμε για άλλη μια φορά την ΔΕΠΑ και τους πολιτικούς της προισταμένους, που επιμένουν να αγνοούν, τη βούληση της τοπικής κοινωνίας και τις αποφάσεις των συντεταγμένων οργάνων της.
Τους δηλώνουμε οτι με αυτες τους τις ενέργειες ρίχνουν λάδι στη φωτιά!Δεν θα τους επιτρέψουμε να καταστρέψουν την τουριστικά ανεπτυγμένη περιοχή μας και το μέλλον των παιδιών μας".

Πηγή: ΡΑΔΙΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ (igoumenitsa) 89,2 fm - Νέο επεισόδιο εχτές στην κόντρα Πέρδικας–ΔΕΠΑ για των αγωγό φυσικού αερίου - έδιωξαν συνεργείο της ΔΕΠΑ- ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ ΣΟΥΛΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΦΙΛΙΑΤΙ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ ΗΠΕΙΡΟΣ