Αχέρων και Νεκρομαντείο - Ντοκιμαντέρ

Ντοκιμαντέρ γιά τον Αχέροντα και το Νεκρομαντείο. Σκηνοθεσία: Αντώνιος Τσάβαλος. Συμμετέχουν: Σπύρος Ράπτης, αρχαιοφύλαξ. Χαράλαμπος Γκούβας: Διευθυντής του Μουσείου Τεχνών και Επιστημών Ηπείρου. Χριστίνα Μερκούρη, Αρχαιολόγος ΕΚΠΑ Νικοπόλεως και Πρεβέζης.

https://www.youtube.com/watch?v=DS8zyDJ2jP4

Η επανάσταση στη διατροφή ξεκινάει από το σχολείο: Λαχανόκηποι σε δημοτικά σχολεία σε όλη την Ελλάδα

Είχαμε το προνόμιο να συναντήσουμε δύο
από τα ομορφότερα παραδείγματα αστικών
σχολικών λαχανόκηπων στον A' Νηπιακό
Σταθμό Αγίου Ιωάννη Ρέντη και στο
14ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω.
Εκεί, δάσκαλοι, γονείς και παιδιά
δημιούργησαν και συντηρούν τον
λαχανόκηπο του σχολείου τους συμμετέχοντας
«όλοι επί ίσοις όροις», όπως τονίζει
o Παναγιώτης Παπαδόπουλος, μπαμπάς
εθελοντής κηπουρός.

Ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος, εθελοντής
κηπουρός, πηγαίνει στον κήπο με τις κόρες του
μέχρι και το Σάββατο το πρωί για να
ποτίσουν τα λαχανικά αν χρειαστεί!

---

«Πώς σας ήρθε να ξεκινήσετε μια τέτοια ιδέα;»
ρωτήσαμε την Χριστίνα Καρκάνη, δασκάλα
στο 14ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω, όπου στα
ελάχιστα διαθέσιμα τετραγωνικά μέτρα της αυλής
τους τα παιδιά συντηρούν μεγάλη ποικιλία από
εποχικά λαχανικά, αλλά και ελληνικές ποικιλίες
από κουκιά, ρεβίθια, λούπινα. «Θέλαμε να
κάνουμε κάτι μαζί με τα παιδιά για να τους
μάθουμε τα ξεχασμένα ελληνικά φυτά, αλλά
και να τα βοηθήσουμε να εξοικειωθούν με όλα
τα στάδια παραγωγής της τροφής τους.
«Θέλαμε να κάνουμε κάτι μαζί με τα παιδιά
για να τους μάθουμε τα ξεχασμένα ελληνικά
φυτά, αλλά και να τα βοηθήσουμε να εξοικειωθούν
με όλα τα στάδια παραγωγής της τροφής τους.
Έτσι μαθαίνουν σιγά-σιγά ότι η φρεσκοκομμένη
σαλάτα και τα βραστά παντζάρια από τον κήπο
είναι φαγητό», μας εξηγεί η δασκάλα όσο
ετοιμάζει τη μαρουλοσαλάτα (από τον κήπο τους)
που θα συνοδέψει το μεσημεριανό φαγητό
των μαθητών.

Στον Α’ Νηπιακό Σταθμό Αγ. Ιωάννη Ρέντη, με
τη βοήθεια και τη συμμετοχή δασκάλων, γονιών,
αλλά και παππούδων (που θυμούνται πολύ καλά
ότι η γη παράγει την τροφή και όχι η
βιομηχανία), οι μαθητές τους τελευταίους
μήνες της σχολικής χρονιάς τρώνε κάθε
μέρα ντοματοσαλάτα από τις ντομάτες που
μαζεύουν μόνοι τους από τον κήπο τους.
«Με ρωτάνε οι γονείς τι κάνω και τα παιδιά
τους τρώνε εδώ τα φασολάκια. Τίποτα δεν
κάνω, μόνα τους τα κάνουν όλα. Εκείνα
τα φυτεύουν, εκείνα τα μαζεύουν και μου
τα φέρνουν. Εγώ απλά τους τα μαγειρεύω»,
λέει η μαγείρισσα που καθημερινά ετοιμάζει
φαγητό για εκατοντάδες παιδιά όλων
των παιδικών σταθμών του Δήμου Ρέντη.

Στους σχολικούς λαχανόκηπους συμβαίνει
ήδη μια πελώρια επανάσταση: τα παιδιά (η επόμενη
γενιά καταναλωτών τροφής δηλαδή!)
μαθαίνουν να φυτεύουν, να τσαπίζουν, να ποτίζουν
και να συγκομίζουν (άρα να παράγουν) φρέσκια,
καθαρή τροφή εποχής, χωρίς χημικά που
δηλητηριάζουν την υγεία ανθρώπων και
περιβάλλοντος. Συμμετέχοντας σε κάθε
βήμα της διαδικασίας παραγωγής έστω
μέρους της τροφής τους, τα παιδιά μαθαίνουν
να κάνουν καλύτερες διατροφικές επιλογές
ξεκινώντας από τα πιο απλά: να αναγνωρίζουν
τα φρέσκα λαχανικά ως τροφή και να ξεχωρίζουν
την εποχικότητά τους. Το χειμώνα τρώμε
μαρούλια, παντζάρια, μπρόκολα και σπανάκι
και το καλοκαίρι ντομάτες, μελιτζάνες και
πιπεριές. Τόσο απλά και τόσο καθαρά! 

«Τι παραπάνω χρειάζεστε;», ρωτάμε τους
δασκάλους. «Να έρθουμε σ’ επαφή με άλλα
σχολεία που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία
σε λαχανόκηπους ή με σχολεία που θέλουν
τώρα να ξεκινήσουν». Δικτύωση επιθυμούν οι
δάσκαλοι. Δικτύωση και αλληλεπίδραση. Γιατί
πιστεύουν το έργο που κάνουν και θέλουν
να το αναπτύξουν περισσότερο, να το εξελίξουν,
να το διευρύνουν και να πολλαπλασιάσουν
τα αποτελέσματά του. Επειδή και σε αυτή την
περίπτωση: όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά,
για όλους!

Κάντο και εσύ στο σχολείο σου!

Επικοινώνησε μαζί μας στο 210 3806374
& 375 και θα συναντηθούμε για να συζητήσουμε
από κοντά την πρωτοβουλία σχολικού λαχανόκηπου
που έχεις ήδη ξεκινήσει ή αυτή που θέλεις να
ξεκινήσεις.

* Η Έλενα Δανάλη γεννήθηκε στην Αθήνα
και σπούδασε στη Γαλλία. Στην ομάδα της
Greenpeace μπήκε το 2006 ως υπεύθυνη της
εκστρατείας για τη βιώσιμη γεωργία.
Έκτοτε συνεργάζεται, αναπτύσσει και υλοποιεί
δράσεις και προγράμματα που στοχεύουν 
στη δημιουργία ενός βιώσιμου μοντέλου γεωργίας
στην Ελλάδα, που να ωφελεί τον άνθρωπο, την
κοινωνία και το περιβάλλον.

ΠΗΓΗ

Να κάτι σε αυτή την χώρα που μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον: Εκατοντάδες σχολικοί λαχανόκηποι έχουν «ξεφυτρώσει» στις αυλές νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων σε όλη την Ελλάδα και χάρη στην πρωτοβουλία και το κέφι δασκάλων, παιδιών και γονιών πολλαπλασιάζονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς.

Η νέα ταινία του Δεσκείου Γυμνασίου Πάργας

Ο Σολωμός στ' όνειρό μου

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016

στις 19,00

Στο Αμφιθέατρο του Γυμνασίου

«Κανένας δεν διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων»

Μήνυμα από το Γενικό Λύκειο της Άμφισσας… Εννέα μαθήτριες της Β’ Λυκείου και τρεις καθηγήτριες έφτιαξαν ένα βίντεο που αξίζει να το δούμε. Οι μαθήτριες μιλούν, μιλούν με το ποίημα της Warsan Shire. Η Warsan Shire γεννήθηκε το 1988. Είναι Σομαλή, γεννήθηκε στην Κένυα και ….βρέθηκε στο Λονδίνο μετά τον πρώτο χρόνο της ζωής της. Το βίντεο και ολόκληρο το ποίημα της Warsan Shire, χωρίς άλλα λόγια. 

ΣΠΙΤΙ

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,

εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις

ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη

οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα

με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους

το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου

που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου

κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του.

Αυτοί παιδί μου δεν

Σήμερα στις 9 το βράδυ οι “Βακχες” στη Δωδώνη

 

Στις 9 το βράδυ της Τετάρτης 2 Σεπτεμβρίου οι “Βακχες” του Ευρυπίδη σταματούν στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης για ακόμη μια ξεχωριστή παράσταση. Σαν αυτές που απόλαυσαν και χειροκρότησαν προηγουμένως χιλιάδες θεατές στα Θέατρα της Αρχαίας Μεσσήνης, του Αρχαίου Ωδείου της Πάτρας και του Θεάτρου Πέτρας στην Πετρούπολη. Μετά τη Δωδώνη ακολουθεί το Θέατρο των Φιλλίπων και στη συνέχεια η παράσταση θα ταξιδεύσει σε αρχαία θέατρα της Μεσογείου με πρώτο σταθμό τη Μασσαλία...

Η παράσταση σε σκηνοθεσία του Γιώργου Παπαθεοδώρου με μια πλειάδα σπουδαίων ηθοποιών, προξενεί το διεθνές ενδιαφέρον από καλλιτεχνικής πλευράς και προκαλεί ευμενή σχόλια λόγω των πολλών και μεγάλων καινοτομιών της.Μεταξύ αυτών η απόδοση στη νοηματική από τον επι σκηνής διερμηνέα Στράτο Πατρινό.

Γνωρίζοντας τα Νάια, τους αγώνες για τον Δία

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Δωδώνης, με τη συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων, οργανώνει το Σάββατο 27 Ιουνίου 2015 εκδηλώσεις με τίτλο ΝΑΪΑ ΔΩΔΩΝΗΣ – ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑ.

Το πρωί (09:30-13:30) θα πραγματοποιηθεί στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Δωδώνης Επιστημονική Συνάντηση με έξι ομιλίες από διακεκριμένους επιστήμονες (Pierre Cabanes, Κωνσταντίνα Γραβάνη, Κωνσταντίνος Ζάχος, Νικόλαος Κατσικούδης, Κωνσταντίνος Σουέρεφ, Σωτήριος Τσέλικας), οι οποίες αφορούν στους Νάιους Αγώνες της Δωδώνης κατά την αρχαιότητα.

Λιλή Ζωγράφου: Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων

Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους. Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους.

Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της, με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη, με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν’ αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό.

Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν’ ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. Όχι, η επανάστασή μου δε θα στρεφόταν κατά του καταστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη.
Η γη έτσι κι αλλιώς δε χωρά άλλους ταπεινούς και καταφρονεμένους. Όπως δε χωρά άλλα φερέφωνα προκάτ επανάστασης.
Η ζωή γίνηκε πια πάρα πολύ απάνθρωπη για να την καλουπώνουμε σε σχήματα, δε μας ανήκει καν, όπως δε μας ανήκει τίποτα, από τη γη που κατοικούμε ως τα πρόσωπά μας.
Όταν ο κάθε τυχάρπαστος, ο κάθε τιποτένιος, μπορεί να μάς δέσει πάνω σε μια καρέκλα, σ’ έναν πάγκο ή σ’ ένα κρεβάτι, να μάς φτύσει, να μάς μαστιγώσει, να μάς βιάσει.
Το Σύστημα αποχαλινωμένο καλλιεργεί σκόπιμα την ασυνειδησία, την αγριότητα, το χάος, καταλύοντας το σεβασμό για τον ανθρώπινο παράγοντα. Δεν άφησε τίποτα ανεκμετάλλευτο, από το “χάσμα των γενιών” που αποκόβει τους ανθρώπους μεταξύ τους και ετοιμάζει τους αυριανούς παιδιά-καταδότες του Χίτλερ, ως την κατάργηση της οικογένειας.
Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί.
Για να μη βρίσκει το Σύστημα καμιά αντίδραση και να μπορέσει αύριο να βγάλει ελεύθερα στο σφυρί και τις πατρίδες.
Ο Παπαδόπουλος ήταν μια δοκιμή και στον ευρωπαϊκό χώρο, κατά το σύστημα των χιλιάδων πειραμάτων που πραγματοποιούνται σ’ όλες τις περιοχές του πλανήτη. Η συνταγή είναι πια κοινή: Όταν ένας λαός σηκώσει κεφάλι κατά του κυβερνήτη του, εκπρόσωπου του κεφαλαιοκρατικού συστήματος, βρείτε έναν αλήτη και αναθέστε του να περάσει χειροπέδες σ’ αυτό το λαό. Κι αφήστε τον να εξουθενωθεί.
Το πιθανότερο είναι να συνηθίσει και να ζήσει εξουδετερωμένος από τριάντα μέχρι σαράντα χρόνια, όπως συνέβη στην Ισπανία και την Πορτογαλία. Επειδή όμως οι καιροί αλλάζουν, τα πράματα πάνε γρηγορότερα, η συνταγή τροποποιήθηκε.
Πάρτε τα κλειδιά από τον αλήτη, δώστε τα στον παλιό κυβερνήτη και στείλτε τον να ξεκλειδώσει τις χειροπέδες. Ο λαός θα του γλείφει τα χέρια, βλέποντάς τον σαν ελευθερωτή του.
Γι’ αυτό και μεις, τα σύγχρονα πειραματόζωα, οφείλουμε να χρησιμοποιούμε πάντα τον όρο π.Χ., που θα σημαίνει τώρα πια “προ Χούντας”, και μ.Χ., “μετά τη Χούντα”. Γιατί το πείραμα πέτυχε και δεν πρέπει να το λησμονούμε ούτε στιγμή. Η Ελλάδα εκδίδεται, συνειδητά και ασύνειδα. Κι ούτε ένας αθώος. Ανεύθυνος κανένας.

Λιλή Ζωγράφου, Οκτώβρης 1978 μ.Χ
 (Απόσπασμα από το βιβλίο Επάγγελμα πόρνη, Αλεξάνδρεια, 1998)
ΠΗΓΗ

10 δηλώσεις του Χατζιδάκι που δεν θα ξεχαστούν ποτέ

Σαν σήμερα, πριν απο 21 χρόνια, στις 15 Ιουνίου 1994, ένα μεγάλο κεφάλαιο της πολιτισμικής, αλλά και της ευρύτερης, ελληνικής ιστορίας έκλεισε για πάντα με τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι. Άφησε, όμως, για πάντα αναμμένο το λίκνο του πολιτισμού μέσα απο τη μουσική του -αλλά και των δηλώσεών του, που αποδεικνύονται «προφητικές» και αναφέρονται τόσο στο κοινωνικό, όσο και στο πολιτκό γίγνεσθαι της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης γενικότερα.
Ο Μάνος Χατζιδάκις γεννήθηκε στην Ξάνθη στις 23 Οκτωβρίου 1925, γόνος αστικής οικογένειας, και η μουσική του εκπαίδευση ξεκίνησε σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών. Μετά το χωρισμό των γονιών του, εγκαθίσταται στην Αθήνα με τη μητέρα του, όπου, λόγω οικονομικών δυσχεριών, κάνει διάφορες δουλειές για να τα βγάλουν πέρα. Παράλληλα, επεκτείνει τις μουσικές του γνώσεις με τον Μενέλαο Παλλάντιο, ενώ την ίδια περίοδο συνδέεται με άλλους καλλιτέχνες και διανοούμενους, μεταξύ των οποίων, οι ποιητές Νίκος Γκάτσος, Γιώργος Σεφέρης, Οδυσσέας Ελύτης, Άγγελος Σικελιανός και ο ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης. Κατά την τελευταία περίοδο της Κατοχής, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, όπου γνώρισε τον Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίον σύντομα ανέπτυξε φιλία. Ο Μάνος Χατζιδάκις από την εποχή της απελευθέρωσης ανέπτυξε βαθιά πολιτική σκέψη, κεντρικός άξονας της οποίας ήταν η αμφισβήτηση και η αναθεώρηση.
Από την Μεταπολίτευση, και μέχρι το τέλος της ζωής του, παρενέβαινε συστηματικά και με έντονο τρόπο στον δημόσιο βίο. Ο ίδιος, παρά την έντονη κριτική που του ασκήθηκε για τις απόψεις του, με πλήθος συνεντεύξεων, άρθρων και δηλώσεων, πάλεψε ενάντια σε αυτά που ο ίδιος θεωρούσε ως μεθοδεύσεις, λαϊκισμό, συντηρητισμό και αμετροέπεια της εξουσίας. Με αφορμή, λοιπόν, την 21η επέτειο απο το θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι, ψάξαμε και σας παρουσιάζουμε 10 απο τις σημαντικότερες και πιο εύστοχες δηλώσεις του, που έμειναν στην ιστορία και που δεν θα ακούσουμε στις μέρες μας απο κανένα δημόσιο πρόσωπο.
1) «Η Ελλάδα θα γίνει μια ασήμαντη επαρχία της Ευρώπης που θα κυβερνάται από τους Ευρωπαίους -και δεν θα έχει καμιά διαφορά απο την Τουρκοκρατία«.
2) «Όταν το πρόσωπο του τέρατος (φασισμός) πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… Γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε».
3) «Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας, χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους, που περιέχουμε, είναι η Παιδεία. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος…».
4) «Τι ιδέα! Σε ποιάν Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε; Στην Ελλάδα της αυθαιρεσίας, του κρατικού ερασιτεχνισμού, του εξογκωμένου παρακράτους, της αναλγησίας και του εξευτελισμού του ανώνυμου πολίτη, του με επίσημο πρόγραμμα καταποντισμού της αξιοπρέπειάς του, του ευνουχισμού της νεότητάς του; Στην Ελλάδα με την εξοντωτική φορολογία για να καλυφθεί η ανικανότητα του κράτους να ασκήσει οικονομική πολιτική; Στην Ελλάδα της κομπίνας και της αστυνομολατρείας, της ταύτισης έθνους και κάθε κυβερνήσεως, ώστε, σαν ο πολίτης αντιδρά, να χαρακτηρίζεται αυτομάτως ως αντεθνικός;«.
5) «Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το μάρκετινγκ. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέροντα.»
6) «Αδιαφορώ για τη δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη, κι όχι εγώ».
7) «Περιφρονώ αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία, καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα».
8) «Δύο είναι οι εχθροί της πολιτικής και του πολιτισμού: ο λαϊκισμός και ο ελιτισμός«.
9) «Λένε, πως οι καλλιτέχνες είναι είτε κομμουνιστές, είτε ομοφυλόφιλοι. Εγώ, πάντως, δεν είμαι κομμουνιστής…»
10) «Η δόξα είναι επιταγή που δεν πρέπει να εξαργυρώσεις σε χρήμα. Παίρνεις χρήμα, χάνεις τη δόξα».
Αφροδίτη Αντωνοπούλου
ΠΗΓΗ 

Ο Θάνος Μικρούτσικος για τον Νίκο Καββαδία

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης γιορτάζει και φέτος τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Νικόπολης γιορτάζει και φέτος τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων με θέμα «Μουσεία για μια κοινωνία με προοπτικές». 

Σε συνεργασία με την εταιρεία ΑΓΩΝ τη Δευτέρα 18 Μαΐου στις 09:00, 10:30, 12:00 π.μ., θα προβληθούν «Οι ειδικοί της αρχαιολογίας»• μέσα από ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους, οι ειδικοί της αρχαιολογίας μας εξηγούν ποιοι επιστημονικοί κλάδοι πρέπει να συνεργάζονται σε μια ανασκαφή ώστε τα στοιχεία της να ερμηνευθούν σωστά.

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες...

«Ήταν τα πρώτα ποιήματα μου που είχαν μελοποιηθεί. Μου έκανε τρομερή εντύπωση, μα είναι δυνατόν η ποίηση να βρει μια πλήρη αντιστοιχία με την μουσική. Μέχρι τίνος έλεγα ότι η κάθε τέχνη είναι αυτάρκης και δεν έχει ανάγκη από την βοήθεια της άλλης. Αλλά όταν έγραψες τον Επιτάφιο και αργότερα φυσικά την Ρωμιοσύνη που ήταν η μεγάλη δόξα σου, είπα πραγματικά ότι εδώ πέρα είναι ένας δρόμος για να πλησιάσει η ποίηση μέσο της μουσικής εκείνους τους ανθρώπους που δεν θα τους πλησίαζε ίσως ποτέ» ο Γιάννης Ρίτσος στον Μίκη Θεοδώρακη για τον Επιτάφιο.

Μάιος 1936 οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης κηρύττουν απεργία ζητώντας αύξηση των ημερομισθίων . Σύντομα και άλλα εργατικά συνδικάτα ενώνονται μαζί τους και η απεργία αποκτά πανεργατικό χαρακτήρα. Οι αστυνομικές αρχές απαγορεύουν στην πορεία των εργατών να πλησιάσει στο κτίριο διοίκησης της πόλης. Στις 9 Μαΐου πραγματοποιούνται σοβαρά επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και τοπικών αρχών που έχουν σαν απολογισμό δεκάδες τραυματίες και 12 νεκρούς. Ο λαός της Θεσσαλονίκης ξεσηκώνεται και η απεργία αποκτά χαρακτήρα εξέγερσης.

«Κλείσε το μάτι στην Άνοιξη»-3ος μαθητικός διαγωνισμός φωτογραφίας στο νομό Πρέβεζας

Συνεχίζεται ο 3ος Μαθητικός Διαγωνισμός Φωτογραφίας Γυμνασίων και Λυκείων, που διοργανώνει η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πρέβεζας, το Κέντρο Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών (Κε.Πλη.Νε.Τ) σε συνεργασία με την Ελληνική Φωτογραφική Εταιρεία - Παράρτημα Πρέβεζας με θέμα:

«Κλείσε το μάτι στην Άνοιξη»

Σας υπενθυμίζουμε ότι η αποστολή συμμετοχών μπορεί να πραγματοποιηθεί ως Παρασκευή 8 Μαΐου 2015.

Εκτός από την διαδικτυακή προβολή, οι βραβευμένες φωτογραφίες θα παρουσιαστούν στην ετήσια θερινή έκθεση της ΕΦΕ-Πρέβεζας το πρώτο 15μερο του Αυγούστου. Τα βραβεία των τριών νικητών είναι τα εξής:

• 1ο Βραβείο: Φωτογραφική μηχανή

• 2ο Βραβείο: Κινητό τηλέφωνο

• 3ο Βραβείο: USB stick

Το μήνυμα του Κριστόφ Βαρλικόφσκι για την Παγκόσμια ημέρα Θεάτρου

                                                                                                           

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.) και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα.

Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά από μια χώρα-μέλος του μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει μήνυμα, το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε. σε όλο τον κόσμο. Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει μεταξύ άλλων οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης , Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ, Τζούντι Ντεντς, Τζον Μάλκοβιτς, Ντάριο Φο, Brett Bailey κ.ά.

Φέτος το μήνυμα έγραψε ο Πολωνός σκηνοθέτης Krzysztof Warlikowski. Το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου διαβάζεται σε κάθε θέατρο πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου.

"Οι αληθινοί δάσκαλοι του θεάτρου συχνά απαντώνται εκτός σκηνής. Και γενικώς δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον για το θέατρο ως μηχανισμό αντιγραφής συμβάσεων ή αναπαραγωγής κοινοτυπιών. Επικεντρώνονται περισσότερο στην πηγή της παρόρμησης, τα πραγματικά ζωογόνα ρεύματα που τείνουν να υπερβούν τις θεατρικές αίθουσες και τα πλήθη  που είναι διατεθειμένα να αντιγράψουν έναν οποιοδήποτε κόσμο. Αντιγράφουμε αντί να δημιουργούμε κόσμους που να εστιάζουν ή και να εξαρτώνται από τον διάλογο με το κοινό και τα υποδόρια συναισθήματά του. Ενώ στην πραγματικότητα τίποτα δεν μπορεί να αποκαλύψει καλύτερα από το θέατρο τα κρυμμένα πάθη.

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου η σημερινή.

 

Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου η σημερινή. Τα αποσπάσματα που ακολουθούν είναι από το κολοσσιαίο έργο του μεγάλου Πέτερ Βάις «Η δολοφονία του Μαρά» (εκδόσεις «Δωδώνη») σε αξεπέραστη μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη.

    Ο Πέτερ Βάις επινοεί μια συνάντηση μεταξύ του Μαρκήσιου ντε Σαντ με τονΖαν Πωλ Μαρά.

    Από τη μια ο ηδονιστικός εγωκεντρισμός. Από την άλλη η φλόγα της Επανάστασης.

    Από τη μια ο ατομικισμός που ποζάρει τον μηδενισμό του σαν «ελευθερία». Από την άλλη ένα «κατηγορώ» τόσο προς τους πατρίκιους που ζουν μακριά από το λαό και θεωρούν το λαό σαν μια άπλαστη και άμορφη μάζα, όσο και προς εκείνους που στο όνομα του λαού επιδιώκουν να υποβιβάσουν τα δικαιώματα του λαού το πολύ μέχρι το επίπεδο της «αξιοσέβαστης φτώχειας». 

***

    ΣΑΝΤ: «Εμείς, μονάχα εμείς, δίνουμε κάποια σημασία στη ζωή μας, η Φύση θα ‘μενε σιωπηλή και αδιάφορη ακόμα κι αν ολόκληρη η ανθρώπινη φυλή αφανιζόταν. Μισώ τη Φύση, θέλω να τήνε δυναστέψω, θέλω να τήνε πολεμήσω με τα δικά της τα όπλα (…).

    Πάντα και πάντα, δεν πασχίζαμε, στης Φύσης να υπακούσουμε το νόμο, που παραδίνει τον αδύναμο γυμνό στο έλεος του δυνατού; Πάντα και πάντα, δεν πνίξαμε την ψεύτικη αρετή κάτω από την πιο χοντροκομμένη πονηριά; Πάντα και πάντα, δεν κάναμε πειράματα στα εργαστήρια πριν φτάσουμε στα τελικά βασανιστήρια; (…).  

    Η συμπόνια, Μαρά, είναι χτήμα των προνομιούχων. Όταν σκύβει ο “πονετικός” να ελεήσει ένα ζητιάνο, είναι γεμάτος περιφρόνηση, καμώθηκε πως συγκινήθηκε για να δείξει τα πλούτη του κι η ελεημοσύνη που δίνει δεν είναι παρά κλωτσιά στα πισινά.

    Όχι , Μαρά, ασ’ τα φτηνοαισθήματα, ξέρω πως άλλα έχεις στο νου σου. Για σένα, όπως και για μένα, μόνο το απόλυτο έχει σημασία».

*

Πάργα: Παρουσίαση βιβλίου

 

 

 

Παρουσίαση του βιβλίου "Μάτια στο καρφί" της  Όλγας Πατσούρα-Λένη.

Την εκδήλωση οργανώνει το βιβλιοπωλείο Δέσκας.

Αποσπάσματα διαβάζουν οι: Χάρις Μέγα, Σπύρος Πιτσαρός, Άννα Γεωργίου και Ιωάννα Κατσαρού.

Φιλική συμμετοχή: Nori Furulawa (indian flute) και Γιώργος Ευαγγέλου (percussion).

Terra Café - παραλια της Παργας - τηλ. 26840 32408

 

Ένας δάσκαλος, ένα κορίτσι που ψάχνει πατρίδα, μια μάνα με την κόρη της σ’ ένα ταξίδι στο χρόνο, η ερωτευμένη, μια αινιγματική φιγούρα, ένας αλλιώτικος καθηγητής, μία γυναίκα με χιούμορ, ένας σωστός σύζυγος, ο μοναχικός άνδρας, μια γυναίκα με αυτοεκτίμηση, μια ηλικιωμένη, η Ελίζαμπεθ που θέλει να ξεχάσει...

Πεινασμένα μάτια κοιτούν στο καρφί. Άνθρωποι που συναντήθηκαν επάνω στο χαρτί. Διαφορετικοί κι όμως, τόσο όμοιοι. Ζουν, αγαπάνε, πονάνε, ελπίζουν, υποφέρουν, πεθαίνουν, ξαναγεννιούνται…

Ιστορίες καθημερινές, μα ασυνήθιστες. Βαθιά ανθρώπινες, όσο και οι ήρωές τους. Τόσο αληθινές, όσο τους επιτρέπει η αλήθεια τους...

 

Όλγα Πατσούρα Λένη

 

ΠΗΓΗ

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ "ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΣΤΡΟΦΩΤΑ"

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ "ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΣΤΡΟΦΩΤΑ"

Μετά από σχεδόν 5 μήνες νυχτερινών φωτογραφήσεων στους αρχαιολογικούς χώρους και στα κάστρα της Θεσπρωτίας, ο Γιώργος Μαλαμίδης και ο Κωνσταντίνος Τσέκας διοργανώνουνε μαζί, περιοδική έκθεση φωτογραφίας με θέμα "Μνημεία Αστρόφωτα".

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Δευτέρα 16 Μαρτίου, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας.

Η έκθεση χωρίζεται σε δύο ενότητες, 16 Μαρτίου - 15 Απριλίου με θέμα "Οχυρωμένοι οικισμοί  Κάστρα" και 17 Απριλίου - 16 Μαΐου με θέμα "Μονές  εκκλησίες".

Στόχος της έκθεσης είναι η προβολή και ανάδειξη των μνημείων της Θεσπρωτίας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο!

ΠΗΓΗ

Δοκιμαστική Πρώτη Πολιτιστική Διαδρομή στα Αρχαία Θέατρα της Ηπείρου

 

  Καθώς προχωρά με γοργούς ρυθμούς η υλοποίηση του μεγάλου έργου για την Ήπειρο «Πολιτιστικές Διαδρομές στα Θέατρα της Ηπείρου», που περιλαμβάνει ένα πλήθος από παρεμβάσεις στα ίδια τα θέατρα, στις υποδομές, όπως η απομάκρυνση του εθνικού δρόμου από τον αρχαιολογικό χώρο της Νικόπολης, και πολλά άλλα, ξεκινάει η πρώτη πιλοτική «Πολιτιστική Διαδρομή στα Θέατρα της Ηπείρου».

 

  Πρόκειται για μια δοκιμαστική μεν, αλλά απολύτως πραγματική, οργανωμένη εκδρομή, η οποία θα δώσει μια πρόγευση του τελικού ολοκληρωμένου "προϊόντος", που θα προϋποθέτει όλες τις προβλεπόμενες παρεμβάσεις. Απευθύνεται στα μέλη του Διαζώματος και στους φίλους τους, και πιθανόν θα δώσει την ευκαιρία στους διοργανωτές να κάνουν παρατηρήσεις και προτάσεις βελτιστοποίησης.

Βρετανοί καθηγητές ανακάλυψαν πώς ακουγόταν η μουσική των αρχαίων Ελλήνων

 

 Το χαμένο για χιλιάδες χρόνια, ήχο της μουσικής στην αρχαία Ελλάδα, μελέτησε, ερεύνησε και παρουσίασε στο BBC, ο μουσικός και καθηγητής Αρμάν Ντ' Ανγκούρ, χαρίζοντας μια μοναδική ανακάλυψη στην ανθρωπότητα, καθώς η αρχαιοελληνική κληρονομιά είναι παγκόσμια.

 

 

«Συχνά ξεχνάμε ότι τα γραπτά κείμενα που αποτελούν τις ρίζες της δυτικής λογοτεχνίας, τα έπη του Ομήρου, τα ερωτικά ποιήματα της Σαπφούς, οι τραγωδίες του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, αρχικά ήταν όλα... μουσική. Χρονολογούνται περίπου από το 750-400 πΧ και συνετέθησαν για να τραγουδηθούν εξ ολοκλήρου ή μερικώς, με την συνοδεία λύρας, πνευστών και κρουστών» δήλωσε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, επιβεβαιώνοντας πως η αρχαία ελληνική μουσική εξακολουθεί να υπάρχει. 

Η έρευνα άρχισε ως εξής:

 

Ο Αρμάν Ντ' Ανγκούρ εξέτασε τα τραγούδια που καταγράφονται σε επιγραφές από το 200 μ.Χ, μελετώντας τους ήχους τους: "Οι ρυθμοί -που είναι ίσως η πιο σημαντική πλευρά της μουσικής- διατηρούνται εντός των ίδιων των λέξεων, στις βραχείες και μακρές συλλαβές. Τα όργανα που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα γίνονται γνωστά από επιγραφές και αρχαιολογικά ευρήματα, τα οποία θα μας επιτρέψουν να καθορίσουμε τα ηχοχρώματα και το εύρος των θέσεων που παρήγαγαν.

Ερωτικά ποιήματα μεγάλων ποιητών

Πώς να διαλέξεις ποιήματα για τον έρωτα, όταν τριάντα αιώνες προφορικής και γραπτής παράδοσης δεν μας έχουν προετοιμάσει καλά-καλά για το ίδιο το γεγονός και τη δριμύτητά του - όταν αυτό επιλέξει να έρθει και το ίδιο ύπουλα, το ίδιο αστραπιαία, να αποσυρθεί από τις καρδιές-κρυψώνες των εμπλεκομένων; Όσο κι αν γράφουμε, όσο κι αν ψελλίζουμε ερωτικά μοιρολόγια, ποτέ δεν καταφέρνουμε να βάλουμε τις σωστές λέξεις στο χαρτί, ή έστω να τις μασήσουμε μέσα από τα δόντια μας. Κάποιοι όμως - λιγοστοί - το κατάφεραν. Για λίγο. Για λίγους στίχους, σκόρπιους υφάλους, εν μέσω μιας ολόκληρης ζωής.

Σαπφώ (630/612-570 π.Χ.)

Ο έρωτας συγκλόνισε
την καρδιά μου όπως ο άνεμος που κατεβαίνει από το βουνό
τραντάζει τις βελανιδιές
(Μτφ.: Χάρης Βλαβιανός)

Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996)

Το Μονόγραμμα (απόσπασμα)
Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς
Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς
Μες στη μέση της θάλασσας
Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ’  ακούς
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
Άκου, άκου
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει- ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει –ακούς;
Είμ’εγώ που φωνάζω κι ειμ’ εγώ που κλαίω. Μ’ ακούς
Σ’αγαπώ, σ’αγαπώ, μ’ ακούς

---

Πάμπλο Νερούδα (1904-1973)

Δε σ' αγαπώ σαν να 'σουν ρόδο αλατιού, τοπάζι,
σαΐτα από γαρούφαλα που τη φωτιά πληθαίνουν:
σ' αγαπώ ως αγαπιούνται κάποια πράγματα σκούρα,
μυστικά, μέσ' από την ψυχή και τον ίσκιο.
Σ' αγαπώ καθώς κάποιο φυτό που δεν ανθίζει,
μα που μέσα του κρύβει το λουλουδόφως όλο,
και ζει απ' τον έρωτά σου σκοτεινό στο κορμί μου
τ' άρωμα που σφιγμένο μ' ανέβηκε απ' το χώμα.
Σ' αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,
σ' αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:
σ' αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ' άλλον τρόπο,
παρά μ' ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι,
που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σαν δικό μου,
που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια.
(Μτφ.: Ηλίας Ματθαίου)

Κωνσταντίνος Καβάφης (1863-1933)

Επέστρεφε
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με—
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.
Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...

* * *
Για νάρθουν

Ένα κερί αρκεί. Το φως του το αμυδρό
αρμόζει πιο καλά, θάναι πιο συμπαθές
σαν έρθουν της Aγάπης, σαν έρθουν η Σκιές.
Ένα κερί αρκεί. Η κάμαρη απόψι
να μη έχει φως πολύ. Μέσα στην ρέμβην όλως
και την υποβολή, και με το λίγο φως —
μέσα στην ρέμβην έτσι θα οραματισθώ
για νάρθουν της Aγάπης, για νάρθουν η Σκιές.

---

Ναζίμ Χικμέτ (1902-1963)


Να γελάσεις απ’ τα βάθη των χρυσών σου ματιών
είμαστε μες στο δικό μας κόσμο.
Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει.
Τα πιο όμορφα παιδιά
δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.
Κι αυτό που θέλω να σου πω,
το πιο όμορφο απ' όλα,
δε σ' τό 'χω πει ακόμα.
(Μτφ. Γιάννης Ρίτσος)

Για δεκαπέντε ακόμα ποιήματα στην ΠΗΓΗ

---