Πρέβεζα: Καταχειροκροτήθηκε το Θεατρικό εργαστήρι Πάργας «Η Αυλαία» (Φώτο)

Χθες Παρασκευή 08 Απριλίου 2016 και ώρα 21:15 στο κάστρο του Αγίου Ανδρέα το θεατρικό εργαστήρι Πρέβεζας φιλοξένησε την θεατρική παράσταση «ΟΚΤΩ» από το θεατρικό εργαστήρι Πάργας «Η Αυλαία».

Οι ηθοποιοί ξεδίπλωσαν όλο τους το ταλέντο, οι ερμηνείες τους σε προσήλωναν. Ένα άκρως επίκαιρο έργο της κοινωνίας του χρήματος, του υλισμού και της ατομικότητας, της κοινωνίας που δεν ξέρεις τι να περιμένεις από το διπλανό σου και που μπορεί να φτάσει ο καθένας μας.  Ένα έργο που σε έκανε να  θες να το ξαναδείς με όσους παρευρέθηκαν στην κατάμεστη αίθουσα του Θεατρικού εργαστηριού Πρέβεζας  να λένε τα καλύτερα τόσο για το έργο όσο και για τις ερμηνείες των ηθοποιών.

Άλκης Αλκαίος | Μακρινές φιλίες (Λευτέρης Παπαδόπουλος) 2005

Πρόκειται για αποσπάσματα από ένα μεγαλύτερης διάρκειας επεισόδιο της εκπομπής "Η άλλη μεριά του φεγγαριού" του Λευτέρη Παπαδόπουλου που προβλήθηκε στην ΕΤ1 στις 8 Νοεμβρίου 2004.

Ευχαριστούμε Μαρία Γεωργιάδου!

https://www.youtube.com/watch?v=5-C0LrnLBEM

"8" - Νεα παράσταση από την Αυλαία - Πρεμιέρα Παρασκευή 1η Απριλίου

Το Θεατρικό Εργαστήρι Πάργας « Η Αυλαία » σε συνεργασία με το Πνευματικό Κέντρο Πάργας παρουσιάζει την αστυνομική μαύρη κωμωδία « 8 » μια διασκευή του «Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται» του Ρομπέρ Τομά σε σκηνοθεσία της Ιωάννας Μουλιάκου.

Παρασκευή 1/4, ώρα 21,00 πρεμιέρα

Σαββατο-Κυριακη και Δευτερα παραστασεις 

στο Πνευματικο κεντρο Παργας,ωρα 21.00.

Τηλ.κρατησεων 6945332049 

Οχτώ..
Ένας αριθμός που από την αρχαιότητα είναι άμεσα συνυφασμένος με την δικαιοσύνη, την δύναμη, την αρμονία, την επανάληψη…
Τόσο οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι , όσο και η ακολουθία Fibonacci που επιβεβαιώνεται στην φύση και την εξέλιξή της δίνοντας μια ροή ες το διηνεκές, καθώς επίσης και ο συσχετισμός του αριθμού «8» με το σχήμα του άπειρου μας οδηγούν να συμπεράνουμε ότι ο τίτλος του έργου μας δεν είναι καθόλου τυχαίος.

Η επανάσταση στη διατροφή ξεκινάει από το σχολείο: Λαχανόκηποι σε δημοτικά σχολεία σε όλη την Ελλάδα

Είχαμε το προνόμιο να συναντήσουμε δύο
από τα ομορφότερα παραδείγματα αστικών
σχολικών λαχανόκηπων στον A' Νηπιακό
Σταθμό Αγίου Ιωάννη Ρέντη και στο
14ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω.
Εκεί, δάσκαλοι, γονείς και παιδιά
δημιούργησαν και συντηρούν τον
λαχανόκηπο του σχολείου τους συμμετέχοντας
«όλοι επί ίσοις όροις», όπως τονίζει
o Παναγιώτης Παπαδόπουλος, μπαμπάς
εθελοντής κηπουρός.

Ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος, εθελοντής
κηπουρός, πηγαίνει στον κήπο με τις κόρες του
μέχρι και το Σάββατο το πρωί για να
ποτίσουν τα λαχανικά αν χρειαστεί!

---

«Πώς σας ήρθε να ξεκινήσετε μια τέτοια ιδέα;»
ρωτήσαμε την Χριστίνα Καρκάνη, δασκάλα
στο 14ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω, όπου στα
ελάχιστα διαθέσιμα τετραγωνικά μέτρα της αυλής
τους τα παιδιά συντηρούν μεγάλη ποικιλία από
εποχικά λαχανικά, αλλά και ελληνικές ποικιλίες
από κουκιά, ρεβίθια, λούπινα. «Θέλαμε να
κάνουμε κάτι μαζί με τα παιδιά για να τους
μάθουμε τα ξεχασμένα ελληνικά φυτά, αλλά
και να τα βοηθήσουμε να εξοικειωθούν με όλα
τα στάδια παραγωγής της τροφής τους.
«Θέλαμε να κάνουμε κάτι μαζί με τα παιδιά
για να τους μάθουμε τα ξεχασμένα ελληνικά
φυτά, αλλά και να τα βοηθήσουμε να εξοικειωθούν
με όλα τα στάδια παραγωγής της τροφής τους.
Έτσι μαθαίνουν σιγά-σιγά ότι η φρεσκοκομμένη
σαλάτα και τα βραστά παντζάρια από τον κήπο
είναι φαγητό», μας εξηγεί η δασκάλα όσο
ετοιμάζει τη μαρουλοσαλάτα (από τον κήπο τους)
που θα συνοδέψει το μεσημεριανό φαγητό
των μαθητών.

Στον Α’ Νηπιακό Σταθμό Αγ. Ιωάννη Ρέντη, με
τη βοήθεια και τη συμμετοχή δασκάλων, γονιών,
αλλά και παππούδων (που θυμούνται πολύ καλά
ότι η γη παράγει την τροφή και όχι η
βιομηχανία), οι μαθητές τους τελευταίους
μήνες της σχολικής χρονιάς τρώνε κάθε
μέρα ντοματοσαλάτα από τις ντομάτες που
μαζεύουν μόνοι τους από τον κήπο τους.
«Με ρωτάνε οι γονείς τι κάνω και τα παιδιά
τους τρώνε εδώ τα φασολάκια. Τίποτα δεν
κάνω, μόνα τους τα κάνουν όλα. Εκείνα
τα φυτεύουν, εκείνα τα μαζεύουν και μου
τα φέρνουν. Εγώ απλά τους τα μαγειρεύω»,
λέει η μαγείρισσα που καθημερινά ετοιμάζει
φαγητό για εκατοντάδες παιδιά όλων
των παιδικών σταθμών του Δήμου Ρέντη.

Στους σχολικούς λαχανόκηπους συμβαίνει
ήδη μια πελώρια επανάσταση: τα παιδιά (η επόμενη
γενιά καταναλωτών τροφής δηλαδή!)
μαθαίνουν να φυτεύουν, να τσαπίζουν, να ποτίζουν
και να συγκομίζουν (άρα να παράγουν) φρέσκια,
καθαρή τροφή εποχής, χωρίς χημικά που
δηλητηριάζουν την υγεία ανθρώπων και
περιβάλλοντος. Συμμετέχοντας σε κάθε
βήμα της διαδικασίας παραγωγής έστω
μέρους της τροφής τους, τα παιδιά μαθαίνουν
να κάνουν καλύτερες διατροφικές επιλογές
ξεκινώντας από τα πιο απλά: να αναγνωρίζουν
τα φρέσκα λαχανικά ως τροφή και να ξεχωρίζουν
την εποχικότητά τους. Το χειμώνα τρώμε
μαρούλια, παντζάρια, μπρόκολα και σπανάκι
και το καλοκαίρι ντομάτες, μελιτζάνες και
πιπεριές. Τόσο απλά και τόσο καθαρά! 

«Τι παραπάνω χρειάζεστε;», ρωτάμε τους
δασκάλους. «Να έρθουμε σ’ επαφή με άλλα
σχολεία που έχουν μεγαλύτερη εμπειρία
σε λαχανόκηπους ή με σχολεία που θέλουν
τώρα να ξεκινήσουν». Δικτύωση επιθυμούν οι
δάσκαλοι. Δικτύωση και αλληλεπίδραση. Γιατί
πιστεύουν το έργο που κάνουν και θέλουν
να το αναπτύξουν περισσότερο, να το εξελίξουν,
να το διευρύνουν και να πολλαπλασιάσουν
τα αποτελέσματά του. Επειδή και σε αυτή την
περίπτωση: όσο πιο πολλοί τόσο πιο καλά,
για όλους!

Κάντο και εσύ στο σχολείο σου!

Επικοινώνησε μαζί μας στο 210 3806374
& 375 και θα συναντηθούμε για να συζητήσουμε
από κοντά την πρωτοβουλία σχολικού λαχανόκηπου
που έχεις ήδη ξεκινήσει ή αυτή που θέλεις να
ξεκινήσεις.

* Η Έλενα Δανάλη γεννήθηκε στην Αθήνα
και σπούδασε στη Γαλλία. Στην ομάδα της
Greenpeace μπήκε το 2006 ως υπεύθυνη της
εκστρατείας για τη βιώσιμη γεωργία.
Έκτοτε συνεργάζεται, αναπτύσσει και υλοποιεί
δράσεις και προγράμματα που στοχεύουν 
στη δημιουργία ενός βιώσιμου μοντέλου γεωργίας
στην Ελλάδα, που να ωφελεί τον άνθρωπο, την
κοινωνία και το περιβάλλον.

ΠΗΓΗ

Να κάτι σε αυτή την χώρα που μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον: Εκατοντάδες σχολικοί λαχανόκηποι έχουν «ξεφυτρώσει» στις αυλές νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων σε όλη την Ελλάδα και χάρη στην πρωτοβουλία και το κέφι δασκάλων, παιδιών και γονιών πολλαπλασιάζονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς.

Η νέα ταινία του Δεσκείου Γυμνασίου Πάργας

Ο Σολωμός στ' όνειρό μου

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2016

στις 19,00

Στο Αμφιθέατρο του Γυμνασίου

Με 14 ευρώ το στρέμμα θα επιδοτούνται οι ελαιοκαλλιεργητές για να μην καίνε τα κλαδιά της ελιάς

Η "Διαχείριση φυτικών υπολειμμάτων των κλαδεμάτων στην ελαιοκαλλιέργεια", ένα νέο γεωργοπεριβαλλοντικό μέτρο που θα ξεκινήσει το επόμενο διάστημα με το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, θα επιδοτεί τους ελαιοκαλλιεργητές να μην καίνε τα κλαδιά της ελιάς μετά το κλάδεμα, αλλά να τα θρυμματίζουν με καταστροφέα (βλ. φωτογραφία) και να τα εναποθέτουν στο έδαφος του ελαιώνα για τουλάχιστον ένα εξάμηνο.

Το ποσό της ενίσχυσης, σύμφωνα με το σχέδιο του ΠΑΑ, που ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ανέρχεται στα 14 ευρώ το στρέμμα για μία χρονιά και απαιτεί πενταετή δέσμευση του παραγωγού. Αναλυτικές πληροφορίες για το νέο γεωργοπεριβαλλοντικό μέτρο περιέχει το σχέδιο του ΠΑΑ, που αναφέρει τα εξής:

"Η δέσμευση συνίσταται στη διαχείριση των φυτικών υπολειμμάτων των κλαδεμάτων στην ελαιοκαλλιέργεια με στόχο τόσο τον μετριασμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή όσο και τη βελτίωση της δομής και την αύξηση της οργανικής ουσίας του εδάφους. Η συνηθισμένη πρακτική διαχείρισης των κλαδεμάτων των ελαιόδεντρων είναι η καύση τους στο χωράφι. Η πρακτική αυτή έχει πολλά μειονεκτήματα τα κυριότερα των οποίων είναι η απελευθέρωση στην ατμόσφαιρα αερίων θερμοκηπίου και η καταστροφή οργανικής ουσίας.

Εκρίζωση αμπελιών ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση!

Του Πάρη Πέτρα

Φτάσαμε και σ΄αυτό το σημείο. Δεν έχεις το δικαίωμα να φυτεύεις ότι χρειάζεσαι στο δικό σου χωράφι! Το πρόστιμο όπως θα διαβάσετε είναι 1200€ ανά στρέμμα, δηλαδή για 10 στρέμματα σημαίνει 12.000 ανά έτος, και μετά διπλασιάζεται.

Αν δεν έχεις να τα πληρώσεις προφανώς σου παίρνουν το χωράφι! Αν αυτό το εξωφρενικό μέτρο συνδυαστεί και με τον νόμο περί καταγραφής/δήλωσης των υδάτων (πηγών, πηγαδιών κ.λπ.) και με τον νόμο περί "τσιπαρίσματος" όλων των οικόσιτων ζώων ο οποίος εξακολουθεί να είναι ενεργός και περιμένει ευκαιρία εφαρμογής, τότε αβίαστα μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εφιαλτικό - οργουελικό σενάριο που θέτει σε εφαρμογή η Παγκόσμια Τάξη και οι κατά τόπους συνεργάτες της!

Παράλληλα είναι και ο "κώδικας Αλιμεντάριους" (Codex Alimentarius), ο οποίος έχει ήδη τεθεί σε ισχύ και θα μιλήσουμε γι' αυτό στη συνέχεια. Ξεκινάμε από την Ηλεία! Σε περιπέτειες έχουν μπει 500 περίπου αγρότες στην Ηλεία (όπως αποκάλυψε με πρωτοσέλιδο άρθρο της η εφημερίδα "Πατρίς") έπειτα από την αυστηρή εντολή - οδηγία που δόθηκε από την Ευρωπαική Ένωση στην χώρα μας που λέει ότι, κάτοχοι αμπελοτεμαχίων που έχουν φυτευθεί δίχως αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 31η Αυγούστου 1998, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν!

ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΑΓΡΟΤΗ

Το κείμενο αυτό είναι το πρώτο κείμενο ενός εργαζόμενου ανθρώπου, μετά τα φοιτητικά του χρόνια, όπου επιχειρεί να συμπυκνώσει σκέψεις που υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό. Η αλήθεια είναι πως η αλλαγή παραστάσεων από τη Θεσσαλονίκη και τη σχολή του Φυσικού σε μια μικρότερη πόλη όπως τα Γιαννιτσά και ένα ακόμη πιο μικρό χωριό όπως το Αχλαδοχώρι δεν έχει μεστώσει προκειμένου να βγάλω ασφαλή συμπεράσματα.

ΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΓΡΟΤΗΣ;

Σιγά σιγά οι εμπειρίες του παρελθόντος μαζί με την πραγματικότητα που βιώνουμε συμπληρώνουν το παζλ με βάση το οποίο όλοι τελικά βρίσκουμε τον δρόμο μας. Η απόφαση της μετεγκατάστασης, της νέας και διαφορετικής αρχής αποδείχθηκε τελικά εύκολη, καθώς η στήριξη ήταν μεγάλη. Κάποτε άλλωστε έπρεπε να βγει και το μεροκάματο. Το επάγγελμα είναι ταυτόχρονα εύκολο και δύσκολο. Ένας σύγχρονος αγρότης έχει τις ιδιότητες του εργάτη, του μηχανικού, του γεωπόνου, του χημικού, του μετεωρολόγου, του εμπόρου και του λογιστή.

Πόροι για όλους τα «σπαταλώμενα» τρόφιμα

trofima.jpg

Συντάκτης: 

Κώστας Βενιώτης*

Ενώ 870 εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη λιμοκτονούν και υποφέρουν από την πείνα, τεράστιες ποσότητες τροφίμων κατά μήκος όλων των κρίκων της εφοδιαστικής αλυσίδας, από την παραγωγή μέχρι την τελική κατανάλωση των νοικοκυριών, χάνεται και καταλήγει στα σκουπίδια.

Η σπατάλη αυτή έχει δραματικές κοινωνικές, περιβαλλοντικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό Επισιτισμού και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO):

■ Το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων, 1,3 δισ. τόνοι, αξίας περίπου 750 εκατ. δολαρίων σε όλη τη διατροφική αλυσίδα πετιούνται στα σκουπίδια, ενώ για την παραγωγή τους απαιτούνται ποσότητες νερού που ισοδυναμούν με την ετήσια ροή του ποταμού Βόλγα της Ρωσίας.

■ Από την αποσύνθεση των τροφίμων αυτών παράγονται 3,3 δισεκατομμύρια τόνοι αερίων ιδιαίτερα επιβαρυντικών για την ατμόσφαιρα και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, λόγω του εκλυόμενου μεθανίου.

Τι γιορτάζουμε στην Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας

Από όλες τις Παγκόσμιες Ημέρες που έχουν θεσμοθετηθεί, η Ημέρα της Γυναίκας είναι μία ημέρα με ιδιαίτερη βαρύτητα και από τις πιο δικαιολογημένες για να υπάρχουν. Είναι μέρα ιδιαίτερης τιμής προς τους πρώτους αγώνες των γυναικών για τα δικαιώματά τους στη δουλειά, επειδή αυτή είναι η βάση και για κάθε άλλο δικαίωμα (είτε γυναίκας , είτε άνδρα). Δεν έχει σχέση με καμμία πραγματική αντιπαράθεση ανάμεσα στα δύο φύλλα.

Στις 8 Μάρτη του 1857, οι εργαζόμενες στις βιοτεχνίες ενδυμάτων της Ν. Υόρκης, διοργάνωσαν πορείες με πικετοφορία, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ωράριο 10 ωρών (δούλευαν μέχρι και 16 ώρες την ημέρα) και ισότιμα δικαιώματα για τις γυναίκες. 

Ήθελαν ανθρώπινες συνθήκες, διότι εργαζόταν σε μολυσμένο περιβάλλον όπου οι πυρκαγιές ήταν συχνές και ο ήχος των μηχανημάτων εκκωφαντικός. Δέχονταν πρόστιμα για ότι βάλει ο νούς. Επειδή μιλούσαν, επειδή γελούσαν ή τραγουδούσαν, για τους λεκέδες από τα λάδια των μηχανών στα υφάσματα, για τις ραφές που ήταν πολύ στενές ή πολύ χαλαρές. Οι υπερωρίες ήταν συχνές, αλλά η πληρωμή γι’ αυτές όχι.